+ - x
 » از همین شاعر
 من بسازم ولیک کی شاید
 امروز چرخ را ز مه ما تحیریست
 مرا عهدیست با شادی که شادی آن من باشد
 مرا پرسی که چونی بین که چونم
 راح بفیها و الروح فیها
 بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست
 ای دشمن عقل من وی داروی بی هوشی
 اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد
 بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره
 به اهل پرده اسرارها ببر خبری

 » بیشتر بخوانید...
 کلاه های سفید و کله های سیاه
 ای كاش كه خدا دمِ در می گذاشت ام!
 خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
 یارب به کسانی که جگر سوخته اند
 من تاجر شمایم و كالاى من وفاست
 از خواب لرزان می پرم، بر قسمتم شک می کنم
 ای غارت عشق تو جهانها
 ایدل چو زمانه می کند غمناکت
 از یاد رفته
 المنۀ لله که در میکده باز است

۵.۰
امتیاز: ۵.۰ | مجموع آراء: ۱

بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون
آیت انا بنیناها و انا موسعون
کی شنود این بانگ را بی گوش ظاهر دم به دم
تایبون العابدون الحامدون السایحون
نردبان حاصل کنید از ذی المعارج برروید
تعرج الروح الیه و الملایک اجمعون
کی تراشد نردبان چرخ نجار خیال
ساخت معراجش ید کل الینا راجعون
تا تراشیده نگردی تو به تیشه صبر و شکر
لایلقیها فرو می خوان و الاالصابرون
بنگر این تیشه به دست کیست خوش تسلیم شو
چون گره مستیز با تیشه که نحن الغالبون
پایه ای چند ار برآیی باشی اصحاب الیمین
ور رسی بر بام خود السابقون السابقون
گر ز صوفی خانه گردونی ای صوفی برآ
و اندرآ اندر صف انا لنحن الصافون
ور فقیری کوس تم الفقر فهو الله بزن
ور فقیهی پاک باش از انهم لا یفقهون
گر چو نونی در رکوع و چون قلم اندر سجود
پس تو چون نون و قلم پیوند با مایسطرون
چشم شوخ سوف یبصر باش پیش از یبصرون
چو مداهن نرم سازی چیست پیش یدهنون
چون درخت سدره بیخ آور شو از لا ریب فیه
تا نلرزد شاخ و برگت از دم ریب المنون
بنگر آن باغ سیه گشته ز طاف طایف
مکر ایشان باغ ایشان سوخته هم نایمون


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *