+ - x
 » از همین شاعر
 آن را که درون دل عشق و طلبی باشد
 به جان جمله مستان که مستم
 بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد
 همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو
 گر لاش نمود راه قلاش
 فارغم گر گشت دل آواره ای
 تا شدستی امیر چوگانی
 گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان
 رو رو که از این جهان گذشتی
 یار آمد به صلح ای اصحاب

 » بیشتر بخوانید...
 معراج اوج رفعت ايوان صبحگاه
 چقدر با كلمات درنده ور بروم؟
 بی دولت عشق زندگانی نفسی ست
 من می نه ز بهر تنگدستی نخورم
 تقلا در تهی
 فقط خواب
 پای مرا دوباره سگ هار می خورد
 ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
 جنگجوی پیر

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

دل و جان را طربگاه و مقام او
شراب خم بی چون را قوام او
همه عالم دهان خشکند و تشنه
غذای جمله را داده تمام او
غذاها هم غذا جویند از وی
که گندم را دهد آب از غمام او
عدم چون اژدهای فتنه جویان
ببسته فتنه را حلق و مسام او
سزای صد عتاب و صد عذابیم
کشیده از سزای ما لگام او
ز حلم او جهان گستاخ گشته
که گویی ما شهانیم و غلام او
برای مغز مخموران عشقش
بجوشیده به دست خود مدام او
کشیده گوش هشیاران به مستی
زهی اقبال و بخت مستدام او
پیمبر را چو پرده کرده در پیش
پس آن پرده می گوید پیام او
نکرده بندگان او را سلامی
بر ایشان کرده از اول سلام او
چه باشد گر شبی را زنده داری
به عشق او که آرد صبح و شام او
وگر خامی کنی غافل بخسپی
بنگذارد تو را ای دوست خام او
ز خردی تا کنون بس جا بخفتی
کشانیدت ز پستی تا به بام او
ز خاکی تا به چالاکی کشیدت
بدادت دانش و ناموس و نام او
مقامات نوت خواهد نمودن
که تا خاصت کند ز انعام عام او
به خردی هم ز مکتب می جهیدی
چه نرمت کرد و پابرجا و رام او
به خاکی و نباتی و به نطفه
ستیزیدی درآوردت به دام او
ز چندین ره به مهمانیت آورد
نیاوردت برای انتقام او
به وقت درد می دانی که او او است
به خاکی می دهد اویی به وام او
همه اویان چو خاشاکی نمایند
چو بوی خود فرستد در مشام او
سخن ها بانگ زنبوران نماید
چو اندر گوش ما گوید کلام او
نماید چرخ بیت العنکبوتی
چو بنماید مقام بی مقام او
همه عالم گرفته ست آفتابی
زهی کوری که می گوید کدام او
چو درماند نگوید او جز او را
چو بجهد هر خسی را کرده نام او
شکنجه بایدش زیرا که دزد است
مقر ناید به نرمی و به کام او
تو باری دزد خود را سیخ می زن
چو می دانی که دزدیده ست جام او
به یاری های شمس الدین تبریز
شود بس مستخف و مستهام او
خمش از پارسی تازی بگویم
فاد ما تسلیه المدام


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *