+ - x
 » از همین شاعر
 صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد
 شنو پندی ز من ای یار خوش کیش
 چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
 ز دام چند بپرسی و دانه را چه شدست
 آه از این زشتان که مه رو می نمایند از نقاب
 آوازه جمالت از جان خود شنیدیم
 یا رشا فدیته من زمن رایته
 ای خجل از تو شکر و آزادی
 از لب یار شکر را چه خبر
 مخمورم پرخواره اندازه نمی دانم

 » بیشتر بخوانید...
 انسان نامریی
 نباشد گر کمند موج تردستی حجابش را
 نگاه - داغ تر
 شب تاریک و برقها خاموش روشنی دیده چشم کور خودم
 آخر ز فقر بر سر دنیا زدیم پا
 چراغ هوش
 نگر خود را بچشم محرمانه
 تبار وسوسه ها
 حرم جز قبله قلب و نظر نیست
 غم عشقت ز گنج رایگان به

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

یا عاشقین المقصد سیحوا الی ما ترشدوا
و استفتشوا من یسعد یلقون این السید
العشق نور مرتفع و السر نعم المکترع
نهر الهوی لا ینقطع نار الهوی لا تخمد
لا عشق الا بالجوی من کان فی سقم الهوی
ان قیل طار فی الهوا لا تنکرو لا تعبدوا
العشق ما فی رقه خیر لکم من عتقه
جفن بکا فی عشقه لا تحسبوه ترمد
امر المحبین انطوی امراضهم خیر الدوا
ما لم یضلوا فی الهوی لا تزعمو ان یهتدوا
اصحابنا لا تیأسوا بعد الجوی مستانس
غیر الهوی لا تلبسو غیر الهوی لا ترتدوا
سحر الهوی مقعوده نار الجوی موقوده
ذانعمه مفقوده حرمان من لا یجهد
نادیت یوم الملتقی اذ حار عقلی و التقی
هذا بقاء فی البقا هذا نعیم سرمد
ان فاتکم لا تفعلوا و استفتشوه و اعقلوا
لا ترقدوا لا تأکلوا ما لم تروا لا تعبدوا


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *