+ - x
 » از همین شاعر
 بیست و سوم
 ایمان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد
 به پیش باد تو ما همچو گردیم
 اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بود
 یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله
 می رسد یوسف مصری همه اقرار دهید
 آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه
 ای تو بداده در سحر از کف خویش باده ام
 طال ما بتنا بلاکم یا کرامی و شتنا
 به من نگر که بجز من به هر کی درنگری

 » بیشتر بخوانید...
 دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور
 دل آن باشد که آرامی ندارد
 مردانه بجز شيشهء ناموس مزن سنگ
 شعر گمشده
 ما جهان را سر یک بوتل کنیاک زدیم
 تا شدم بيخبر از نام و نشان
 زمستان کابل
 معجزه نیست جان من! شعبده بازی میکند
 اگر خاک تو از جان محرمی نیست
 صبح است و ژاله می چکد از ابر بهمنی

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

چو عشق را تو ندانی بپرس از شب ها
بپرس از رخ زرد و ز خشکی لب ها
چنان که آب حکایت کند ز اختر و ماه
ز عقل و روح حکایت کنند قالب ها
هزار گونه ادب جان ز عشق آموزد
که آن ادب نتوان یافتن ز مکتب ها
میان صد کس عاشق چنان بدید بود
که بر فلک مه تابان میان کوکب ها
خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق
اگر چه واقف باشد ز جمله مذهب ها
خضردلی که ز آب حیات عشق چشید
کساد شد بر آن کس زلال مشرب ها
به باغ رنجه مشو در درون عاشق بین
دمشق و غوطه و گلزارها و نیرب ها
دمشق چه که بهشتی پر از فرشته و حور
عقول خیره در آن چهره ها و غبغب ها
نه از نبیذ لذیذش شکوفه ها و خمار
نه از حلاوت حلواش دمل و تب ها
ز شاه تا به گدا در کشاکش طمعند
به عشق بازرهد جان ز طمع و مطلب ها
چه فخر باشد مر عشق را ز مشتریان
چه پشت باشد مر شیر را ز ثعلب ها
فراز نخل جهان پخته ای نمی یابم
که کند شد همه دندانم از مذنب ها
به پر عشق بپر در هوا و بر گردون
چو آفتاب منزه ز جمله مرکب ها
نه وحشتی دل عشاق را چو مفردها
نه خوف قطع و جداییست چون مرکب ها
عنایتش بگزیدست از پی جان ها
مسببش بخریدست از مسبب ها
وکیل عشق درآمد به صدر قاضی کاب
که تا دلش برمد از قضا و از گب ها
زهی جهان و زهی نظم نادر و ترتیب
هزار شور درافکند در مرتب ها
گدای عشق شمر هر چه در جهان طربیست
که عشق چون زر کانست و آن مذهب ها
سلبت قلبی یا عشق خدعه و دها
کذبت حاشا لکن ملاحه و بها
ارید ذکرک یا عشق شاکرا لکن
و لهت فیک و شوشت فکرتی و نها
به صد هزار لغت گر مدیح عشق کنم
فزونترست جمالش ز جمله دب ها


تا کنون ۱ دیدگاه بر این سروده نوشته شده است   پنهان نمودن

م . ا. رکنی:

تر جمه ی اشعار عربی
ای عشق دل مرا با نیرنگ و زیرکی
گرفتی

دروغ گفتم نه این طور نیست تو با ملاحت و زیبایی ات آن را به دست آوردی

ای عشق می خواهم با سپاس از تو یاد کنم

ولی واله و شیدای تو شدم و تو فکر و اندیشه ام را مشوش و پریشان کردی




 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *