+ - x
 » از همین شاعر
 حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم
 چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند
 مهره ای از جان ربودم بی دهان و بی دهان
 می دان که زمانه نقش سوداست
 آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده
 برسید لک لک جان که بهار شد کجایی
 صلا جان های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد
 آنچه گل سرخ قبا می کند
 آن ره که بیامدم کدامست؟!
 تا عاشق آن یارم بی کارم و بر کارم

 » بیشتر بخوانید...
 کوه، دریا
 یک غزل مانده به دیدار نهایی، لیلا
 گفتی که باز، بسته ی زنجیر می شویم
 نباشد بی عصا امداد طاقت پیکر خم را
 وصال او ز عمر جاودان به
 کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را
 اگر پنهان بود پیدا من آن پیدای پنهانم
 افسوس که جان دارم و جانانه ندارم
 تا در خودم شبیه سگی میکشم دراز

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد
گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد
وگر به پیش من آید خیال یار که چونی
حیات نو بپذیرد تن نزار چه باشد
شکار خسته اویم به تیر غمزه جادو
گرم به مهر بخواند که ای شکار چه باشد
چو کاسه بر سر آبم ز بی قراری عشقش
اگر رسم به لب دوست کوزه وار چه باشد
کنار خاک ز اشکم چو لعل و گوهر پر شد
اگر به وصل گشاید دمی کنار چه باشد
بگفت چیست شکایت هزار بار گشادم
ز بهر ماهی جان را هزار بار چه باشد
من از قطار حریفان مهار عقل گسستم
به پیش اشتر مستش یکی مهار چه باشد
اگر مهار گسستم وگرچه بار فکندم
یکی شتر کم گیری از این قطار چه باشد
دلم به خشم نظر می کند که کوته کن هین
اگر بجست یکی نکته از هزار چه باشد
چو احمدست و ابوبکر یار غار دل و عشق
دو نام بود و یکی جان دو یار غار چه باشد
انار شیرین گر خود هزار باشد وگر یک
چو شد یکی به فشردن دگر شمار چه باشد
خمار و خمر یکستی ولی الف نگذارد
الف چو شد ز میانه ببین خمار چه باشد
چو شمس مفخر تبریز ماه نو بنماید
در آن نمایش موزون ز کار و بار چه باشد


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *