+ - x
 » از همین شاعر
 برنشین ای عزم و منشین ای امید
 چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند
 آن شنیدی که خضر تخته کشتی بشکست
 ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا را
 یا ساقی الحی اسمع سالی
 ای دو چشمت جاودان را نکته ها آموخته
 بلندتر شده ست آفتاب انسانی
 این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو
 اگر سرمست اگر مخمور باشم
 اختران را شب وصلست و نثارست و نثار

 » بیشتر بخوانید...
 یک ناگهان
 من و تو از دل و دین نا امیدیم
 چلو
 در انتحار لحظه ها
 سر بزن
 الحذر ای دل که برق روی خوبان آتش است
 خدا را کم نشین با خرقه پوشان
 به یاد آرد دل بیتاب اگر نقش میانش را

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

عشق جز دولت و عنایت نیست
جز گشاد دل و هدایت نیست
عشق را بوحنیفه درس نکرد
شافعی را در او روایت نیست
لایجوز و یجوز تا اجل ست
علم عشاق را نهایت نیست
عاشقان غرقه اند در شکراب
از شکر مصر را شکایت نیست
جان مخمور چون نگوید شکر
باده ای را که حد و غایت نیست
هر که را پرغم و ترش دیدی
نیست عاشق و زان ولایت نیست
گر نه هر غنچه پرده باغی ست
غیرت و رشک را سرایت نیست
مبتدی باشد اندر این ره عشق
آنک او واقف از بدایت نیست
نیست شو نیست از خودی زیرا
بتر از هستیت جنایت نیست
هیچ راعی مشو رعیت شو
راعیی جز سد رعایت نیست
بس بدی بنده را کفی بالله
لیکش این دانش و کفایت نیست
گوید این مشکل و کنایاتست
این صریح است این کنایت نیست
پای کوری به کوزه ای برزد
گفت فراش را وقایت نیست
کوزه و کاسه چیست بر سر ره
راه را زین خزف نقایت نیست
کوزه ها را ز راه برگیرید
یا که فراش در سعایت نیست
گفت ای کور کوزه بر ره نیست
لیک بر ره تو را درایت نیست
ره رها کرده ای سوی کوزه
می روی آن بجز غوایت نیست
خواجه جز مستی تو در ره دین
آیتی ز ابتدا و غایت نیست
آیتی تو و طالب آیت
به ز آیت طلب خود آیت نیست
بی رهی ور نه در ره کوشش
هیچ کوشنده بی جرایت نیست
چونک مثقال ذره یره است
ذره زله بی نکایت نیست
ذره خیر بی گشادی نیست
چشم بگشا اگر عمایت نیست
هر نباتی نشانی آب است
چیست کان را از او جبایت نیست
بس کن این آب را نشانی هاست
تشنه را حاجت وصایت نیست


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *