+ - x
 » از همین شاعر
1 امشب اتاق، باز دهان باز كرده است
2 كو عینكم كه بنگرم ات كو عصای من؟
3 ماست مالی شده مفهوم تو مریم دیگر!
4 پر می كَشی پرندۀ زیبا كجا ... به خیر؟
5 مادرم رفته است پیر شود پدرم اندكی جوان مانده ست
6 تمام كوچه ها
7 گاهی بر جنازۀ دختر جوانی می گریم
8 امشب گناهكار ترینم ای آسمان!
9 در ارتباط آتش و سیگار می سوزم
10 به خیابان نگاه میكنم

 » بیشتر بخوانید...
 لعنت
 غیر عشقت راه بین جستیم نیست
 انت روائح رند الحمی و زاد غرامی
 حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
 ای سر مردان برگو برگو
 از رويت ای نکورو اين آبرو نريزد
 زیبا در زندان
 چشم ِ ترا بر روی نعش ام تر نمی خواهم
 شهر بی دروازه
 ما مرغ اسیر بی پر و بال توییم

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

فریاد می زنم كه ای آدم ها! در نطفه بسته اند دهانم را
من گنگ نیستم، چه كسی، با كی، تعویض كرده است زبانم را
من می روم كه بمیرم ها! دنیا اراضی كوچی ها
آیینه! جای من تو نمی بینی؟ ساعت! نمی زنی ضربانم را؟
هی نقشه می كشند به روی من چپ سیل می كنند به سوی
من
هی گیر می دهند به موی من هی « چور » می زنند که نانم را...
ای باغ های خستهء خاكستر،ای راه های له شده تا آخر
تنها شماستید كه می فهمید تنهایی و غم و هیجانم را
من گم شدم چه بی آب و نان در بی تفاوتی یك دشت
آرامگاه مادر خود بودم مردم! ندیده اید نشانم را؟


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *