+ - x
 » از همین شاعر
1 مرا در واژه ها جویید
2 قرن ما
3 دوست دارم که فقط در برت ای ماه باشم
4 شام جدایی
5 زنخدانش مکیدم تا به پستان
6 بهار چیست؟
7 دلت از آسمان برکن
8 لحظه های خموش
9 استقامت
10 مادرم خسته و تنها و خموش

 » بیشتر بخوانید...
 ای آنک از میانه کران می کنی مکن
 مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر
 گوهر حمد بکف بس دولت تقدير ما
 یک روز مرا بر لب خود میر نکردی
 چون دل جانا بنشین بنشین
 مفروشید کمان و زره و تیغ زنان را
 هر ذره ی خاک من زبانی دارد
 بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی
 جوش زخمم داد سر در صبح محش رتیغ را
 دل با دل دوست در حنین باشد

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

درخت ریشه در خاکم
در هفت آسمان را کوفت
مه و خورشید و کوکب زادگان عمریست
که زیر برگ های همت خاکی و پاک من
پناه و سایه می جویند



دلت از آسمان برکن
عروج خاک را در من تماشا کن



دانشگاه آزاد ۶ اوگوست ۲۰۱۰
گاه: ۱۴:۲۰


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *