+ - x
 » از همین شاعر
1 آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا
2 ارکان گهرست و ما نگاریم هم
3  تا ذات نهاده در صفائیم همه
4 درخت تو گر بار دانش بگیرد
5 کیوان چو قران به برج خاکی افگند
6 آن چیست یکی دختر دوشیزه ی زیبا

 » بیشتر بخوانید...
 صنما خرگه توم که بسازی و برکنی
 عبادت
 دانشگاه
 باده نمی بایدم فارغم از درد و صاف
 از برای تو
 هله ای دلی که خفته تو به زیر ظل مایی
 به استاد سرآهنگ
 از آن فکر فلک پیما چه حاصل؟
 مست شبرو
 ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰


تا ذات نهاده در صفائیم همه
عین خرد و سفره ی ذاتیم همه
تا در صفتیم در مماتیم همه
چون رفت صفت عین حباتیم همه


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *