+ - x
 » از همین شاعر
1 نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم
2 نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی
3 آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفری
4 خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن
5 ای کعبه دری باز به روی دل ما کن
6 ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی
7 ای پریچهره که آهنگ کلیسا داری
8 کس نیست در این گوشه فراموشتر از من
9 باز شد روزنی از گلشن شیراز به من
10 چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینی

 » بیشتر بخوانید...
 پگاه
 ز خامی عشق ناميدم هوس را
 ز عشق تو نهانم آشکارست
 آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن
 آفتابی برآمد از اسرار
 چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر درآمیزی
 گویند مرا که دوزخی باشد مست
 با همگان فضولکی چون که به ما ملولکی
 من مرگ غفلتم
 بلبل عشقم و از آن گل خندان گویم

۵.۰
امتیاز: ۵.۰ | مجموع آراء: ۱

الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادی
نگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
به صید خاطرم هر لحظه صیادی کمین گیرد
کمان ابرو ترا صیدم که در صیادی استادی
چه شورانگیز پیکرها نگارد کلک مشکینت
الا ای خسرو شیرین که خود بی تیشه فرهادی
قلم شیرین و خط شیرین سخن شیرین و لب شیرین
خدا را ای شکر پاره مگر طوطی قنادی
من از شیرینی شور و نوا بیداد خواهم کرد
چنان کز شیوه شوخی و شیدایی تو بیدادی
تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی
به افسون کدامین شعر در دام من افتادی
گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت
به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی
خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن
اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی
جوانی ای بهار عمر ای رویای سحرآمیز
تو هم هر دولتی بودی چو گل بازیچه بادی
به پای چشمه طبع لطیفی شهریار آخر
نگارین سایه ای هم دیدی و داد سخن دادی


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *