+ - x
 » از همین شاعر
1 ماه لعنتی!
2 رفته

 » بیشتر بخوانید...
 حبیب کعبه جانست اگر نمی دانید
 مهربان
 مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار
 مه نشین عاطفه
 دلم از سير گلشن وا نگردد
 هر که چون پروانه از خود سوختن پروا نکرد
 نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم
 زرگر آفتاب را بسته گاز می کنی
 دوش چه خورده ای بگو ای بت همچو شکرم
 غزل تقویم ها

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

پا گذاشتم در جای پای که رفته
رفتم در راهی که برگشته
این سر با من سر سازگاری ندارد
سر که نه
آبله ‏ی بزرگی که لای شانه هایم روییده

چشم دوختم به کوچه ‏ی که آمدنش کوچیده
در زدم به دری که ورودش زخم خورده

این دل با من سر دلداری ندارد
دل که نه
خریطه ‏ی از خاطره های گریخته

- برگه‏ ی که نوشتم به نشانی اش رسیده؟
- آقا! نامه ات نشانیی نداشته

من مشتری مرگی ام که برگه اش برگشت خورده


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *